19/5/12

Cyprian Norwid : Cendres i diamants : Andrzej Wajda

Coraz to z ciebie, jako z drzazgi smolnej, Quan el foc brolla en tu com una torxa
Wokoło lecą szmaty zapalone; cremant de draps encesos;
Gorejąc, nie wiesz, czy stawasz się wolny, Pots saber si aconseguiràs la llibertat,
Czy to co twoje, ma być zatracone? O si la teva causa estarà per sempre perduda?
Czy popiół tylko zostanie i zamęt, Si solament restaran la cendra i el caos,
Co idzie w przepaść z burzą – czy zostanie com després d’una tempesta?
Na dnie popiołu gwiaździsty diament, O si d’un llit de cendres sorgirà un diamant,
Wiekuistego zwycięstwa zaranie! llavor resplendent de la victòria eterna!